Logopedia
Logopedia jest dziedziną, która zajmuje się usuwaniem zaburzeń mowy i nieprawidłowości w pracy narządów artykulacyjnych. Nastawiona jest również na wspomaganie rozwoju mowy oraz na przywrócenie sprawności wymowy.
Ćwiczenia z logopedą mają na celu nie tylko skorygowanie zaburzonych głosek, ale również zredukowanie nieprawidłowego połykania, zwierania zębów oraz usunięcie nawykowego otwierania warg. Terapia logopedyczna obejmuje szereg działań zmierzających do polepszenia pracy warg, języka, żuchwy oraz podniebienia miękkiego. Możemy je przywrócić do sprawności poprzez wielokrotnie i systematycznie powtarzane masaże i ćwiczenia. Istotne jest, aby ćwiczenia były kontynuowane w domu. Zwiększy to szanse na szybszą poprawę i utrwalenie wypracowanych czynności przez logopedę. Im wcześniej osoba rozpocznie terapię logopedyczną, tym lepiej. Znacznie trudniej usuwa się nawyki, a terapia przez to wydłuża się w czasie. Problemy z wymową same nie mijają i konieczne jest jak najszybsze zwrócenie się do specjalisty. Czas terapii dostosowany jest indywidualnie do każdego pacjenta. Zależy on od rodzaju i stopnia nasilenia wady wymowy, a także od indywidualnych możliwości pacjenta takich, jak: systematyczność, koncentracja uwagi oraz tempo pracy.
Wszelkie działania logopedyczne poprzedzone są wnikliwym wywiadem połączonym z diagnozą. Kierując się indywidualnym podejściem do pacjenta układa się odpowiedni dla wieku i zaburzenia plan terapii. Każdorazowo pacjent otrzymuje zalecenia i ćwiczenia do samodzielnego wykonania w domu. Wszelkie wątpliwości oraz zaistniałe trudności na drodze do polepszenia wymowy są konsultowane i wyjaśniane z innymi specjalistami z dziedzin: ortodoncji, psychologii oraz laryngologii. Ma to na celu poszerzenie spektrum działań oraz pomoc w doborze odpowiedniej metody terapeutycznej.
Decydująca dla prawidłowego rozwoju mowy jest profilaktyka logopedyczna, która zmierza do utrwalenia prawidłowych wzorców. Ważne jest właściwe spożywanie posiłków (małe kęsy, dokładnie gryzione i połykane). W diecie powinny przeważać twarde warzywa i owoce oraz skórka od chleba. Te pokarmy w naturalny sposób ćwiczą narządy artykulacyjne. Systematycznie należy wykonywać gimnastykę narządów artykulacyjnych przy użyciu dostępnych środków. Kładziemy również nacisk na rozmowę z dzieckiem połączoną z nazywaniem przedmiotów z najbliższego otoczenia, opowiadaniem o tym, co dziecko widziało i słyszało. To w dużej mierze wzbogaca słownictwo dziecka.
Terapia dorosłych i młodzieży oraz dzieci ukierunkowana jest głównie na osoby leczone ortodontycznie. Szczególnie w przypadku tych pacjentów konieczne jest przywrócenie do równowagi pracy warg, języka i żuchwy oraz skorygowanie zaburzonych głosek. Niewłaściwa praca języka wpływa negatywnie na istniejąca wadę zgryzu, znacznie ją pogłębiając. Proces terapeutyczny powinien zakończyć się pełną automatyzacją prawidłowego dźwięku.
W pracy z małym pacjentem istotne jest, aby terapia była połączona z zabawą i nastawiona na cierpliwość i wyrozumiałość. Możemy zastosować dostępne przedmioty, które uczynią ćwiczenia bardziej atrakcyjnymi dla dziecka: nutellę, miód, tik-taki, rodzynki, waciki, papierowe kulki itp. Sprawią one dziecku dużo radości i zachęcą do dalszych ćwiczeń. Wszelkie podejmowane działania terapeutyczne są nastawione nie tylko na rozwój mowy, ale na stymulowanie uwagi, koncentracji, myślenia, koordynacji wzrokowo-ruchowej. W terapii dzieci i młodzieży stosujemy specjalistyczny sprzęt logopedyczny wszechstronnie oddziaływujący na aparat mowy.
Dla pacjentów, będących w sytuacji uniemożliwiającej dojazd do gabinetu oferujemy wizyty domowe.
Dla pacjentów, będących w sytuacji uniemożliwiającej dojazd do gabinetu oferujemy wizyty domowe.
Kiedy do logopedy
- Leczenie ortodontyczne: zaburzenia pracy warg, języka, żuchwy
- Nieprawidłowości w budowie i pracy narządów artykulacyjnych zauważonych przez rodziców, lekarzy
- Wysuwanie języka między zęby podczas mówienia (seplenienie międzyzębowe)
- Nadmierne ślinienie się przez dziecko
- Nawykowe oddychanie przez usta
- Utrudnione kontakty z dzieckiem, które nie mówi lub mówi mało albo niechętnie
- Odbiegania przez dziecko w rozwoju mowy na tle grupy rówieśniczej
- W przypadku, gdy:
- małe dziecko nie gaworzy,
- roczne nie wypowiada sylab,
- dwuletnie nie tworzy prostych zdań,
- czteroletnie nie wypowiada się zdaniami złożonymi, zastępuje głoski trudniejsze łatwiejszymi, zamienia głoski.
Tagi: